Kiedy Sir William Lyons, założyciel firmy Jaguar, zaprezentował w 1961 roku na Geneva Motor Show w Szwajcarii model E-type, zachwycił nim wszystkich obecnych. Sam Enzo Ferrari, włoski producent samochodów, urzeczony jego linią ochrzcił go "najpiękniejszym samochodem, jaki kiedykolwiek powstał". Miesiąc później model coupé oraz roadster zostały zaprezentowane na New York Auto Show. Konstrukcja Jaguara E-type była zapożyczona z przemysłu lotniczego, co sprawiło że samochód był lżejszy i szybszy od dotychczasowych, a niezależne zawieszenie z samochodów wyścigowych zrewolucjonizowało rynek motoryzacyjny.

Nowością konstrukcyjną były także hamulce tarczowe na wszystkich kołach. Typ E wyposażony był ponadto w sześciocylindrowy, rzędowy silnik 3,8 o mocy 265 KM. Poważnych, mechanicznych modyfikacji dokonano po 1970 roku w Serii III. Kultowy model otrzymał wtedy silnik V12 o pojemności 5300 ccm i mocy 272 KM.

Największym atutem Jaguara E-type była odważna i uwodzicielska linia. Subtelne wypukłości i zmysłowy kształt nie były kaprysem, a wynikiem starannych obliczeń Malcolma Sayera, czołowego projektanta Jaguara tamtego okresu. To matematyka określiła charakterystyczną, opływową bryłę samochodu. Jaguar E-type dodatkowo posiadał szerszy rozstaw osi i łagodniejszy kąt przedniej szyby.

Do dziś Jaguar E-type powszechnie uważany jest za jeden z najpiękniejszych samochodów na świecie. Zajął pierwsze miejsce w rankingu The Daily Telegraph stu najpiękniejszych samochodów wszechczasów. Opalizujący, ciemnoniebieski E-type jest także jednym z sześciu samochodów wystawionych obok prac Edvarda Muncha, Pablo Picassa, Claude Moneta w Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA) w Nowym Jorku.

Rzadko kiedy samochód wzbudza entuzjazm zarówno ekspertów z dziedziny motoryzacji, jak i szerokiej opinii publicznej. Jaguarowi E-Type to się udało. Dlatego bez dyskusji zasługuje na miano ikony lat 60.

źródło: Jaguar